AVRUPA Kupalarında mücadele eden iki Türk takımından Fenerbahçe evinde oynadığı maçta futbolun sınırlarını zorlayarak oynayan Sevilla karşısında avantajlı olmayan bir skorla galip gelerek ülke olarak bizleri sevindiren bir sonuç aldı. Aslında 3-2’lik skorun kendi evinde alınabilecek en kötü galibiyet skoru olduğu herkesçe malumdur. Fakat maçı izleyen herkes Sevilla'nın gücünü gördükten sonra bu skora sevinmeden edemezdi.
Sevilla gerçekten çok üst düzeyde futbol oynamaya çalışan bir takım. Sahada mücadele eden her oyuncu atak yapmayı ve golü düşünüyor. Saha yerleşimi fazlasıyla oturmuş bir yapıları var. Bu nedenle her şeye rağmen alınan bu skor ülke puanı da düşünüldüğünde son derece iyi oldu.
Brezilyalı Fenerbahçe'nin sahadaki Güney Amerikalıları ile yerli oyuncularının gösterdikleri performans farklılığı bence maça damgasını vuran konu oldu. Kalede Volkan devleşirken, Gökhan, Selçuk ve Uğur sahanın en iyileri idi. Tabii bir de son dakikalarda oyuna girip Zico'nun bile düşünmediği şekilde gol atan Semih vardı. Yabancılardan Carlos, Deivid, Alex ve Aurelio hiçbir şeye karışmadılar. Edu kendi kalesine gol attı ve sadece kornerden gelen topta kafa golünü atan Lugano ile çok fazla kademe hatası yaptı. Kezman ise sahanın en çok ama en boş koşan oyuncusu olarak Uğur'un kafasına yaptığı ortayı gole çevirdi. Semih ilk onbirde sahaya çıkmış olsaydı hem Kezman'ın attığı golü atabilirdi hem de topu daha çok rakip yarı alanda tutabilirdi. Bence yabancılara sadece Türkiye Ligi için servet değerinde paralar verilecekse bu para bizim ligimize çok ama çok fazladır.
Rövanş maçından bahsetmeye ise bence çok fazla gerek yok. Çünkü Sevilla Fenerbahçe maçından sonra hemen hemen aynı kadro ile çıktığı maçta Zaragoza'yı darmadağın ederek maçı 5-0 kazandı. Fenerbahçe ise tamamen farklı bir onbirle evinde oynadığı maçta Bursa'ya 0-2’lik sonuçla yenildi. Sevilla'daki maçta umarım şans Volkan'dan yana fazlasıyla olur ama sonuç normal şartlarda Zaragoza maçındaki gibi ağır bir mağlubiyet olacaktır.
Burada hemen küçük bir parantezi Sevilla'nın kaptanı Dani Alves'e açmayı bir borç biliyorum. Bugüne kadar üst düzey maçlarda sonuçları belirleyen oyuncuların hep bek olarak tabir edilen oyuncular olduğunu savunmuşumdur. Ama ben hayatımda hiçbir zaman Dani Alves kadar oyun kuran, hücum yapan, takımı bekten yöneten bir oyuncu görmedim. Fenerbahçe ve Zaragoza maçlarında bana çok büyük keyif veren bu oyuncunun oynadığı bütün maçları izlemek için sabırsızlanıyorum ve herkese şiddetle tavsiye ediyorum.
Avrupa Kupalarında hasbel kader elemeye kalan Galatasaray'a gelince…
Sahadaki skorlardan bahsetmeye hiç gerek yok. Leverkusen ve Kasımpaşa maçlarında zaten Galatasaray adına lafa değer hiçbir şey ortaya konmadı. Ancak yönetime ilişkin söylenecek o kadar şey var ki…
Hafta içi yapılan mali kongrede Galatasaray'ın borcu 223 milyon YTL olarak açıklandı. Borçları en aza indirgediğini söyleyen Canaydın anladığımız kadarıyla göreve geldiğinde 500 milyon YTL’lik bir borç falan devraldı ki borcu en aza indirmiş olsun. Bundan yaklaşık 6 sene önce göreve gelen ve mevcut borcu yaklaşık 80 milyon YTL civarında iken borcu dörde katlayan, kulübün imajını pespaye hale getiren bir başkan nasıl ibra edilir hakikaten hayret edilecek bir durum! Üstelik Işın Çelebi tarafından her şeyi halledilen Seyrantepe'ye de sahip çıkılması çok daha vahim! Keşke Özhan Başkan kulüp başkanlığını kendi çıkarları için kullansaydı da bari suçlanacak ciddi bir sebep olsaydı. O zaman Galatasaray taraftarının başı en azından beceriksiz bir başkana sahip olmak utancından daha dik olurdu.
Özhan Canaydın 'ın Galatasaray Başkanı ve Kulüpler Birliği Başkanı olarak Türk Futboluna verdiği zararın ne kadar büyük olduğunu ve bu zararın tahminen 2015 yılına kadar sürecek etkilerini başka yazılarda paylaşmak üzere…
ekisa@e-gercek.com
Gönderen